PACJENT PO UDARZE W DOMU cz. II

Rodzina chorego musi liczyć się z tym, że większość pacjentów, którzy przeżyli udar mózgu, nie powraca do pełni sprawności, a przynajmniej nie będą oni tak aktywni jak przed  udarem. Co prawda rokują oni poprawę, ale ustąpienie objawów z zaburzeniami ruchu, mowy czy też funkcji poznawczych, występuje stosunkowo rzadko.

Wiele rodzin słysząc takie rokowania zastanawia się jaki ma sens dalsza rehabilitacja. Odpowiedź jest prosta. Rehabilitacja ma na celu usprawnianie pacjenta, tak by powrócił on do społeczeństwa, rodziny i odzyskał radość, spokój wewnętrzny, by mógł w miarę możliwości pełnić te funkcje, które sprawował przed udarem, by był samodzielny.

Regularne ćwiczenia dają efekty zwykle po kilku, kilkunastu miesiącach pracy rehabilitanta / opiekuna z podopiecznym. Musimy pamiętać, że jest to proces długotrwały, momentami żmudny, a brak widocznych przez dłuższy okres czasu efektów potrafi zniechęcić udarowca do dalszej współpracy z zespołem rehabilitacyjnym. Przyjmuje się, iż po okresie 2-letniej rehabilitacji:

- 1/3 pacjentów jest zdolna do samoobsługi

- 1/3 wymaga częściowe pomocy

- 1/3 wymaga nadal stałej opieki *

*dane pochodzą z Katedry i Kliniki Neurologii Dorosłych Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego

PROBLEMY PÓŹNEGO OKRESU POUDAROWEGO

1-     PADACZKA POUDAROWA – problem pojawia się około 14dnia od wystąpienia udaru i dotyczy 5% pacjentów z udarem niedokrwiennym mózgu

2-     OTĘPIENIE NACZYNIOPOCHODNE – pojawia się w okresie około 3-4 miesięcy od przebytego udaru i dotyczy 30% pacjentów, objawia się spowolnieniem procesów poznawczych, zaleca się terapię polegająca na dostarczeniu różnorakich bodźców środowiskowych, co powinno hamować proces degradacji intelektualnej

3-     DEPRESJA POUDAROWA – dotyczy około 40% pacjentów, jej przyczyny to ogniskowe uszkodzenie mózgowia, niektórzy do przyczyn depresji zaliczają również stres związany ze zmianami w życiu pacjenta podyktowanymi przebytym udarem, brak samodzielności, chory obwinia się często ze jest ciężarem dla rodziny

4-  URAZY, ZŁAMANIA – na skutek zaburzeń równowagi, wzmożonego napięcia mięśniowego oraz ponownej nauki poruszania się, możliwe są upadki prowadzące do kontuzji

WARTO WIEDZIEĆ

- karmienie pacjenta powinno odbywać się po stronie chorej, w ten sposób wzmacniamy mięśnie szyi, twarzy, języka po stronie porażonej

- ssanie kostki lodu pobudza do pracy mięśnie głowy i szyi

- podczas ubierania i rozbierania, istotna jest kolejność

a) ubieranie = chora ręka – zdrowa ręka

b) rozbieranie = zdrowa ręka – chora ręka